Þegar breytt er um lífsstíl tekur nokkurn tíma þar til að árangur
fer að sjást en þá verður í flestum tilvikum um varanlegan árangur að
ræða. Skyndilausnir gefa yfirleitt aðeins skammtímaárangur og veita því

oft mikil vonbrigði. Til að megra sig þarf fyrst og fremst að huga að
tveimur þáttum, að draga úr neyslu og auka hreyfingu. Öll hreyfing er
góð. Það fyrsta sem þarf að gera er að draga verulega úr neyslu á
dýrafitu og sykri. Sykur er ekki aðeins í gosi, kökum og sætindum,
heldur einnig afar mörgum unnum matvörum. Unnar matvörur, ekki síst
unnar kjötvörur eru yfirleitt fituríkar. Þá er gott ráð að borða ekkert
á milli mála og ekkert tveimur tímum fyrir svefn. Einnig er mælt með
því að drekka glas af vatni eða borða epli fyrir hverja máltíð.
Sjálfsagt mál er að draga úr eða hætta alveg drykkju gosdrykkja og
sígarettum ætti algjörlega að sleppa. Æskilegt er að stunda líkamsrækt
í einhverju formi, skokka, hjóla, synda, dansa, stunda hópíþróttir,
tennis, badminton, ganga rösklega eða fara á líkamsræktarstöð. Það
munar um alla hreyfingu, meira að segja gagnast að ryksuga eða fara
hring á golfvellinum. Að sjálfsögðu gefur meiri hreyfing betri árangur.

Æskileg fæða er grænmeti, ávextir, fiskur og magurt kjöt.
Sérstaklega heppilegar eru einnig kornvörur, lítið unnar og úr heilu
korni, t.d. sykursnautt musli og grjón eða flögur úr heilu korni, svo
sem hveiti, rúgi, höfrum, byggi, hrísgrjónum og hirsi. Sem meðlæti með
mat er mjög gott að nota hýðishrísgrjón, heilt bygg, hirsi, quinoa og
heilhveiti couscous. Skynsamlegt er að snæða 2-3 grænmetismáltíðir á
viku. Samvkæmt Journal of The American Medical Association er gott að
ganga hraustlega hálftíma á dag. Þá minnkar meðal annars umtalsvert
hættan á blóðtappa, sykursýki, beinþynningu, of háum blóðþrýstingi,
ristilkrabba og þunglyndi. Sérfræðingar segja að um 12% allra
ótímabærra dauðsfalla verði fyrst og fremst rakin til hreyfingarleysis.

Bætiefni. Það eru ekki mörg náttúruleg efni á
markaðnum sem raunverulega geta hjálpað fólki í baráttunni gegn offitu,
það er fyrirbyggt fitusöfnun í fituvef. Citrimax, L-karnitín
(carnitine) og Króm píkólínat (Cromium picolinat) geta verið hjálp til
að snúa við óæskilegri þróun og hefja megrun.

Kítósan bindur fitu
og losar hana úr líkamanum og rannsóknir hafa sýnt að kítósan getur
lækkað blóðfitu. Í tvíblindri rannsókn, sem 59 manns er áttu við
offituvandamál að stríða tóku þátt í, kom í ljós að þeir sem tóku 1.5 g
af kítósani fyrir máltíðir misstu að meðaltali 1 kg, á meðan þeir sem
tóku lyfleysuna, bættu á sig allt að 1,5 kg á sama tíma. Þátttakendur
fengu allir sömu fæðuna. Ekki er ráðlegt að nota kítósan að staðaldri,
því það getur bundið fituleysanlegu vítamínin eins og A og D með
annarri fitu og fjarlægt þau úr líkamanum, þannig að sé kítósan notað
til langframa gæti líkamann farið að skorta þessi efni.

Phasómín. Stór hluti af daglegri fæðu okkar
eru kolvetni. Til að meltingarfærin geti brotið niður kolvetni
(fjölsykrunga) og breytt þeim í sykur (glúkósa), svo þau nýtist sem
næring, er þörf á meltingarensíminu alfa amylasa sem brisið framleiðir.
Phaseolamin 2250 TM   inniheldur sykruhvítu
(glýkóprótín) sem bælir ensímið alfa amylasa. Þessi bæling veldur því
að kolvetnin meltast ekki og frásogast þar af leiðandi ekki heldur,
þ.e.a.s. líkaminn getur ekki tekið þau upp og nýtt sér þau sem næringu.
Niðurstaðan er að kolvetnin eru ekki brotin niður, heldur fara þau
ómelt út úr líkamanum. Minni upptaka kolvetna kemur síðan fram í
minnkaðri líkamsþyngd.

Citrimax. Í flóknu ferli eðlilegra efnaskipta
myndast m.a. ákveðin efni sem hlaðast upp sem fita á líkamanum.
Hydroxy-sítrónu sýran í Citrimax truflar þetta fituuppsöfnunarferli og
kemur í veg fyrir að líkaminn búi til fitu úr prótíni og kolvetnum
fæðunnar. Jafnframt  eykst fitubrennsla lifrarinnar og
glýkógensöfnun hennar einnig. Glýkógen hefur þau áhrif á heilann að
matarlöngun minnkar. Sjá: Citrimax.

Króm píkólínat er mikilvægur þáttur í
efnaskiptum sykurs. Það stuðlar að brennslu hans og er því góð hjálp
við að örva fitutap og jafnvel auka vöðvamassa á náttúrulegan hátt
ásamt því að hafa margvísleg jákvæð áhrif á heilsuna.

L-karnitín fannst 1905 í
vöðvasýnum. Árið 1959 kom í ljós að það stýrir fitubruna (beta oxun) í
fumunum. L-karnitín er eins og flutningabíll sem flytur fitusýrur úr
umfrymi fruma og inn í orkukornin til brennslu. Á útleiðinni ber það
með sér úrgangsefni þaðan og kallast þá asetýl karnitín. Því minna sem
er af asetýl karnitín í blóði og því meira frítt karnitín sem þar er að
finna, því öflugri verður fitubrennsla. L-karnitín skiptir einnig miklu
í starfsemi hjarta og æða-kerfisins og hefur neysla þess í formi
fæðubótar sýnt sig hafa mjög jákvæð áhrif á heilsuna. Nokkrir hópar
manna hafa lágt magn efnisins í blóði og vefjum og flestir sem taka
efnið inn, bæta starfsem fjölmargra líffærakerfa. Þau áhrif  L-karnitíns
sem mesta athygli hafa vakið, eru áhrif þess til fitutaps hjá fólki sem
vill megra sig eða losna við fitu. Tilraunir hafa sýnt að skammtar frá
500 mg/dag til 4000 mg/dag  auka töluvert hlut fitu í
þeirri orku sem brennt er við þolæfingar. Ýmislegt bendir til þess að
þeir sem eru of feitir, hafi minna magn karnitíni í blóði. Efnið virkar
að sjálfsögðu best með hollu mataræði og hreyfingu.

Upplýsingar þessar eru samansafn fróðleiks um náttúrulegar
lækningar. Þeim er ekki ætlað að koma í stað tilmæla eða ráðgjafar
fagfólks í heilbrigðisþjónustunni. Sjúklingar á lyfjum, einkum
séu þeir haldnir alvarlegum sjúkdómum ættu að ráðfæra sig við lækni
áður en þeir hefja neyslu bætiefna.